powrót do miasta

Jakuszyce i noworoczna zabawa w śniegu, i nie tylko, się skończyła...czas zacząć nowy 2010!!

Edward Hopper, Nighthawks (1942), olej na płótnie.
Edward Hopper (1882-1967), malarz amerykański, pochodzenia holenderskiego (sic!). Mieszkał i tworzył głównie w Nowym Jorku; odbył w latach 1906-1910 trzy podróże do Europy, jednak nie miały one znaczącego wpływu na jego styl (choć widać wpływy Degas i Rembrandta na paru obrazach). Przedstawiał głównie środowisko wielkomiejskie w stylu realistycznym - hotele, domy, knajpy, ulice, mieszkańców.
Obraz Nocne jastrzębie przedstawia cztery osoby przy barze restauracji, hotelu. Historycy sztuki interpretują obraz jako wyraz samotności i opustoszenia, wręcz nudy w wielkim mieście. Przedstawione postaci są anonimowe, nie rozmawiają ze sobą, znaczna część obrazu jest "pusta". Edward Hopper zasłynął jako malarz, który potrafił oddać nudę miasta i samotność jego mieszkańców. Tematyka jego obrazów mogła mieć związek z nastrojami w okresie kryzyku, jaki dotknął Stany Zjednoczone w latach 30-tych. Sam malarz twierdził, iż w swojej twórczości nie starał się przedstawiać amerykańskich scen rodzajowych, lecz zawsze siebie.
Obraz Nighthawks znajduje się w The Art Institute of Chicago.

pejzaż bez kota

dziwnie pusto i smutno bez leona ... nie snuje się, nie łasi się, nie śledzi wzrokiem ... czuję brak.

Le Chat Noir (1896)
plakat zaprojektowany przez Theophile Alexandre Steinlen dla paryskiego kabaretu o tej samej nazwie.
Kabaret Chat Noir został założony 18 listopada 1881 przez Rodolphe'a Salis i działał do 1897. Mieścił się w Paryżu, w jeszcze wówczas peryferyjnej dzielnicy Montmartre, na ulicy Boulevard Rouchechouart 84. Skupiał artystyczną bohemę ówczesnego Paryża. W roku 1885, po serii niebezpiecznych napadów i bijatyk w siedzibie kabaretu, zdecydowano o jego przeniesieniu na ulicę Victor Masse (również Montmartre).
To właśnie, między innymi, dzięki sukcesowi kabaretu Chat Noir dzielnica Montmartre stała się artystycznym centrum Paryża.
Plakat przedstawia czarnego kota siedzącego na pianinie.
Czarodziejski kot (zaczerpnięty z literatury Edgara Allana Poe) symbolizuje sztukę.

święta bez śniegu

Gdzie jest nasza piękna, polska, biała zima?
Pojawiła się w październiku, gościła nawet przez parę pięknych dni w grudniu, a na Święta znów zniknęła, spłynęła żywcem.
A dziś mamy prawdziwie wiosenny dzień, powiew świeżości w powietrzu, błękitne niebo i mnóstwo biegaczy na ścieżkach.

Zima piękna i biała ... dziś Holandia nie zna już takich zim, białego puchu po kolana i zmrożonych kanałów, które służą za lodowiska. Na szczęście Avercamp i Breughel o nich przypominają ...

Hendrick Avercamp (1585-1634), ur. w Amsterdamie, żył i tworzył w Kampen (wschodnia Holandia, prowincja Overijssel); był głuchoniemy ("de Stomme van Kampen"); warsztatu uczył się u Pietera Isacksa, malarza duńskiego pochodzenia. Inspirował się twórczością Pietera Breughela Starszego; zimowe sceny rodzajowe uczynił głównym tematem swoich prac - małe postaci na tle holenderskiego miasta zimową porą, odtworzone z dużą precyzją, żywa kolorystyka, sceny dynamiczne i ekspresyjne, przesycone detalem, barokowe. W większości scen doszukać się można licznych anegdot. Avercampa uważa się go za twórcę tzw. pejzaży panoramicznych. Jego styl kontynuował bratanek i uczeń, Barent Avercamp (1612-79).
Zimowy krajobraz z łyżwiarzami (1608) znajduje się w Rijksmuseum w Amsterdamie.